Verslag strandwedstrijd 3 september

De zomeravondcompetitie is net vrijdag afgesloten en we mogen ook alweer op zondagochtend gaan vissen. Lekker vroeg vanwege de strandgangers die nog even willen genieten van het laatste dagje vakantie van het Noorden. Want morgen gaat voor een aantal het werk en de scholen weer beginnen.

Wat een dag om heerlijk te vissen! Windstil, zonnetje kwam mooi tevoorschijn en het zeetje was zo vlak als een biljartlaken. Een opkomst om u tegen te zeggen met wat ik vernomen heb minimaal drie gastvissers! Ik weet niet of Jeroen nu nog steeds de jongste aan de waterkant is maar ik heb een vermoeden dat met de aankomende fusie ons deelnemersaantal gestaag gaat groeien! Ik zag in ieder geval een heleboel hengels voor het zwintje in de steunen staan.

Er waren deze dag 3 gastvissers; jarige Hans met zijn zonen Bas en Tim uit Vianen. Moeder de vrouw Yvonne was mee als toeschouwer en had prachtig mooi strandweer mee genomen om in een stoel te zitten…..

Ik ging met Paul op tijd naar Bakkum aan Zee (voor mij dus geen Castricum aan Zee, sorry!) om een plekje uit te zoeken. We gingen erg fit heen ondanks een enerverende en drukke dag in Kortenhoef alwaar het NK Palingroken ons even bezig heeft gehouden. Daar waren we allebei niet in de prijzen gevallen ondanks een drietal heerlijk gerookte aaltjes per persoon te hebben gepresenteerd aan de vakkundige jury. Dus aan de waterkant vandaag nieuwe kansen en dus liepen we verder naar het zuiden dan wat we normaal doen, om de spieren weer een beetje los te krijgen! Bij onze naamgever leek het water ondiep genoeg om door de zwin heen te gaan.

  

8.00 uur smeet ik het lood en de pieren richting Newcastle. In de hoop om niet vast te komen zitten aan de Salamander ( Tip van Sjaak, thnx) iets meer naar links en Paul iets meer naar rechts. Tijd voor een bakkie zegt Paul….  Ja doei, ik ga scherp vissen want ik wil wel een lekkerbekkie vangen. Kom nou effies rustig zitten…. Ik zit amper op mijn voerton en zie mijn hengeltopje zachtjes tikjes geven. Maar je weet, er zitten 3 haken aan dus laat maar even gaan. Nog iets meer beweging aan de stok dus toch maar even checken. Bij het binnenhalen weinig gewicht aan de hengel dus het zullen wel weer krabben zijn…. Nou nee hoor, twee mega wijtingen van een aanzienlijk formaat ????. De eerste 28 cm waren binnen en dus was ik van de nul af.

Daarna was het toch wat rustiger en verspeelde ik nog een onderlijn met verse pieren en een ankerlood (God hebbe zijn ziel). Een flinke pruik in mijn hoofdlijn zat volledig op mijn eerste oog gekruld. Toch te veel lijn op de spoel gehad….

Tijdens het vastmaken van de nieuwe voorslag rammelde de top van de andere hengel weer even. Toch maar even binnenhalen. Een reusachtige zeebaars van 19 centimeter kwam aan land. Volgens de catch and release methode mocht die weer naar zijn vader en moeder.

Er kwam nog wat mini wijting aan de haak tussen de kilo’s apenhaar en zeesla wat mijn eindscore bracht op een totaal van 66 centimeter. Paul kwam aan de 40 cm met een mooie bot en een wijting. We konden helaas vanwege de storingsdienst van Paul en de opruim- en schoonmaakwerkzaamheden van de rookwedstrijd voor mij niet naar ons clubhuis. Inschrijfgeld was op het strand reeds overhandigd aan onze lieftallige secretaris Linda. De getalletjes waren via de app doorgegeven aan onze onvolprezen voorzitter Gert-  Jan.

Er was schijnbaar ook een visser die meer oog had voor de meermin,  of hele kleine visjes als kampioen soortenjager; we noemen geen namen.

 

Tot mijn grote verbazing kreeg ik om 12.15 uur een foto toegestuurd dat ik in de prijzen was gevallen. Het was dus zware visserij. Tijdens het schrijven van dit artikel is mij nog niet bekend wat de uitslag is geworden en dus wie er gewonnen heeft en tweede is geworden. Maar de derde plek geeft de mooie eer om een stukje te schrijven. Inspiratie zat, dus bij deze.

Tot de volgende wedstrijd nu nog Salamandrianen! Binnenkort samen onder de noemer Sportvisserij Castricum.

Groet Smokey John